Stories from Vegas

Ok hier ben ik weer.

Zoals ik vorige keer had gezegd, had ik werk gevonden in Las Vegas. CES is een event dat potentiële investeerders in contact brengt met bedrijven die innovatieve technologieën ontwikkelen. De Franse overheid had een enthousiasteling nodig die zoveel mogelijk bezoekers van de conferentie naar het Franse paviljoen zou lokken. Aangezien ik me nogal goed uit de slag kan trekken in het Frans had ik me voor die job als “native speaker” opgegeven en heb ik ze nog gekregen ook. Voor 40$ per uur moest ik eruit zien als een cyborg/nerd en hier en daar wat Frans spreken. En dat in Vegas. U kan het misschien niets schelen, maar werken in Vegas? Ik had de tijd van mijn leven🙂

IMG_20150106_104958

Marija en schrale doos

Ik verbleef ook weer gratis in Las Vegas, want ik logeerde bij Marija. Ik had haar leren kennen via couch surfing en we zijn goed bevriend geworden. Couch surfen is niet altijd even evident. Haar roommate vindt couch surfen maar niets. Ze vertelde me dat ook en ze vond het niet kunnen dat ik werkte in Vegas en niet betaalde voor logement, terwijl zij wel huur betaalde. Maar Marija was eigenaar van het huis dus kon ze niet veel zeggen. Het feit dat haar honden ziek waren geworden, omdat ik mijn kamerdeur had open gelaten en ze plastiek, chocolade koekjes en reisdocumenten hadden opgevreten, hielp ook niet veel. Het heeft me een gedeelde kost voor de dierenarts, een ondergekotste kamer plus baggage en de boosheid van een roommate opgeleverd. Maar goed, dat hoort erbij…

Op weg naar mijn werk werd ik ook nog tegengehouden door de politie van Las Vegas. Ik was aan het filerijden. Ik wist dat het niet legaal was in Nevada, maar de file was belachelijk lang en ik besloot het risico te nemen. Aan het rode verkeerslicht voor casino ‘The venetian’ stond een agente het verkeer te regelen en die had me in de gaten gekregen. Of ik misschien niet op de hoogte was van de wet. “No miss, I am so sorry. I am a tourist”. De vrouw had er geen boodschap aan en vertelde me met een vuile grijns dat ik me aan een boete van 680 (!) dollar mocht verwachten. Dat was ongeveer het bedrag dat ik in die paar dagen ging verdienen. Ik moest me bij haar collega die ook te voet was gaan aanmelden. U denkt ervan wat u wilt, maar een agent te voet tegen een Harley? Ik dacht het niet. Een groen licht, een spuit gas en fileverkeer en weg was de boete.

Na mijn werk in Las Vegas besloot ik om af te spreken met mijn goede vriend Art. Een vijftigjarige biker met een bouwbedrijf in Las Vegas, maar die ook reiki heler en kaasmaker is🙂 Zijn huis staat vol oude arcade games. Hieronder zijn woonkamer. We hebben de hele avond pacman gespeeld… Lang leve dit land en haar zalige inwoners😀

 IMG_20150109_231630 

Tyler, mijn goede vriend uit Kalispell was ook naar Vegas afgezakt. Hij ging net aan een fietstocht beginnen door de Verenigde Staten. Ik vertel in een volgende post nog iets over deze bijzondere kerel, maar voor nu houd ik het op wat foto’s van een rotsbeklimming die we deden na mijn uren net buiten Las Vegas. De stad is een gekkenhuis, maar erbuiten is er veel prachtige natuur.

 IMG_20150108_110529IMG_20150108_114152 IMG_20150108_103736 IMG_20150108_110455En dan volgt het gekke Las-Vegasverhaal. Ik had me na mijn werk en na het vertrek van Tyler op poker gestort. Mijn tweede plaats op een pokertornooi van enkele maanden daarvoor had me vertrouwen gegeven. En het spel was verdomd leuk. Ik speelde texas hold’em poker met een limiet van 2$ en 4$. Het ging me weer goed af en ik won wat geld. Ik speelde eerst een keer overdag, daarna ‘s nachts en daarna weet ik het niet meer. Ik sliep nog een tweetal dagen bij Marija, maar de roommate had het echt gehad met bezoek en wilde me buiten. Marija weigerde dat, maar om problemen te voorkomen ben ik zelf vertrokken. Ik kon een kamer huren in een hotel, maar ik volg de wet van Jack Kerouac:

 Better to sleep in an uncomfortable bed free, than sleep in a comfortable bed unfree

Kopie van IMG_20140228_071235 

Ik betaal meestal niet voor logement, zo houd ik deze levensstijl langer vol. Ik zette de eerste keer mijn tent op in de woestijn net buiten de stad. Dat is legaal. Maar ik liet mijn spullen niet graag in de woestijn staan en elke keer op en afzadelen zag ik niet zitten. Dus parkeerde ik mijn motor met spullen in de bewaakte garage van casino Flamingo en nam mijn meest waardevolle zaken mee in een kleine rugzak. En weer pokerde ik uren lang. Ik vond de conversaties aan de pokertafel boeiend en entertainend, leerde locals kennen en stond binnen korte tijd bekend als lucky Jesus.

vegasWanneer ik moe werd, sliep ik in zeteltjes voor de televisies van de sportweddenschappen tot de security me kwam wakker maken. Echte slaap kreeg ik dus niet. Ik denk dat ik op drie dagen tijd misschien zes uur geslapen heb. Eten deed ik niet veel en drinken was gratis aan de pokertafel. Als ik at was het ook gratis, want hoe langer je aan de pokertafel zit hoe meer casinopunten je verzamelt als je (gratis) lid bent en dat was ik dus geworden. Ik kende ondertussen ook de juiste persoon in Vegas en kon gratis grote clubs binnen. Ik danste enkel uren, kon een keer kort bij een kersverse vriendin uit de club in een hotelkamer overnachten om daarna terug te keren naar de pokertafel. Deze stad slaapt niet en ik kon me er niet van weerhouden om mee te blijven doen met deze gekte. Ik moest nergens zijn, had geen vriendin of werk om verantwoording aan af te leggen en ik vond het leuk. Het enige waar ik rekening mee moet houden is dat ik voldoende geld heb om benzine, eten en af en toe vertier te betalen. De vrijheid die ik dagelijks ervaar is onbeschrijfelijk.

Op een dag word ik waarschijnlijk weer met mijn neus op de feiten gedrukt, maar vandaag niet.

Maar goed. Even een woordeke over etiquette in de VS. Woorden als fuck en shit hoor je eigenlijk bijna overal in België en Nederland. En niemand stoort zich daaraan. Het wordt op televisie en op de radio gezegd zonder dat we daar al teveel bij stil staan. Maar hier in Amerika moet je oppassen waar je die woorden gebruikt. Op de openbare radio en op publieke televisie is het not done. En blijkbaar aan de pokertafel ook. Ik had enkele gratis cocktails op, was goed bezig en was wat verhalen aan het vertellen. Zonder het te beseffen en zoals Amerikaanse televisie het me geleerd heeft, gebruik ik termen als “It took a fucking long time”, “The fucking DMV office”, “They didn’t give a fuck” en noem maar op. Dat gaat automatisch. Tijdens mijn verhaal zat een oudere Amerikaanse dame te zuchten. Ik dacht dat ze aan het verliezen was, maar plots werd ik door de dealer aangemaand om me te gedragen. Ik had in eerste instantie niet door wat het probleem was tot mijn tafelgenoten, met de bomma aan de leiding, me uitlegden dat aan de pokertafel niet gevloekt mag worden. Ik ging akkoord en bestelde een watertje.

Daarna begonnen ze aan tafel over het communisme en Poetin te praten. Het is grappig om te zien hoe conservatief Amerika Rusland nog altijd als de baarlijke duivel ziet zonder alle problemen in een ruimer perspectief te plaatsen. Ik kan het ze niet kwalijk nemen, want als je de mainstream media in Amerika een beetje volgt (wat ik hier niet vaak doe, want het is om misselijk van te worden) dan worden ze hier op een gelijkaardige manier gemanipuleerd als dat waarschijnlijk ook in Rusland gebeurt. Wat er ook van moge zijn, ik mengde me in de discussie en probeerde het conflict in een breder perspectief te plaatsen en zei dat er niet veel verschil was tussen Poetin en de Amerikaanse leiders*. Het duurde niet lang of ik werd opnieuw berispt. Als ik een “trouble maker” ging blijven, moest ik de tafel verlaten… Onderwerpen aansnijden waar mensen ongemakkelijk van werden, waren blijkbaar ook niet toegelaten. Ik gaf aan dat ik er  niet over begonnen was, maar de dealer vertelde me dat ik goed genoeg wist wat hij bedoelde. Dit was Rusland niet… Sensuur in Vegas. Wie had dat gedacht. Bij het wisselen van de dealers werd mijn status van trouble maker doorgegeven (“he swears and upsets people”) en werd ik ook nog eens aangegeven bij het management dat me vanaf dan nauwgezet in de gaten hield. Ik waxte mijn snor dan maar mijn even, trok een selfie aan de pokertafel en werd voor een derde keer berispt. Geen camera’s aan de pokertafel. Driemaal is scheepsrecht, ik nam mijn winst en ging wat eten.

*NOOT VAN DE REDACTIE: Ik ga niet akkoord met het beleid van Poetin of met zijn recente acties. Maar ik houd niet van zwart wit argumentaties. Dat is alles.

IMG_20150112_062249:nopm: 

De moeheid stapelde zich tijdens mijn onregelmatige leven wel op (dag en nacht liepen ongemerkt in elkaar over) en ik begon aan de pokertafel veel fouten te maken. Poker is niet enkel een spel waarin je geluk moet hebben. Kansberekening, je positie in het spel, het bedrag dat in de pot ligt, spelers lezen: alles helpt om je eindbedrag te verhogen. Maar ik was dus moe en de kwaliteit van mijn keuzes verminderde drastisch. Mijn winst was verdwenen en ik begon na een tijdje verlies te maken. Niet veel, maar veel geld heb ik niet te spenderen en het was frustrerend na al het winnen. Ik besloot dat het misschien maar tijd was om deze stad te verlaten voor ik teveel van het gokken begon te houden en mijn vermoeide geest en lichaam in opstand gingen komen.

Ik maakte me klaar om de pokertafel in de Golden Nugget te verlaten. Nadat ik mijn verlies gelukkig tot een minimum had beperkt, wilde ik terug naar de woestijn vertrekken. Ik was aan tafel echter in gesprek geraakt met de vijftigjarige Eddy. Hij vroeg me waarom ik vertrok en ik vertelde hem dat ik doodop was na ik wist niet meer hoeveel dagen Vegas zonder al te veel slaap en dat ik geen geld wilde verliezen, want ik wilde nog wat reizen. Ik zou naar de woestijn trekken. Eddy zei me dat hij zelf veel had gereisd en dat hij me begreep. Maar als ik liever in een echt bed sliep dan wilde hij zijn hotelkamer met me delen. Normaalgezien had hij twee queen size bedden, maar nu enkel een grotere versie van een king size. Ik mocht op de vloer of mee in het bed slapen. Er was toch plek zat in dat reuzebed, aan mij de keuze. Ik moest hem enkel verzekeren dat mijn verhaal over in de woestijn slapen echt waar was. Hij had nogal veel geld en het was niet de eerste keer dat professionele ‘players’ een verhaal verzonnen om met hem naar bed te kunnen gaan voor geld. Ik vond dat zelf nogal een raar concept en verzekerde hem dat ik daar helemaal geen behoefte aan had.

Ik vroeg hem of hij misschien had gehoopt dat ik dat was, want op zo’n situatie zat ik dus niet te wachten. Als hij me als doorwinterde reiziger een slaapplek aanbood zou ik daar zeker op in gaan, maar als hij iets meer verwachtte, zocht ik de woestijn op. Hij was tevreden met die reactie en hij zei me dat we op dezelfde golflengte zaten. 

Ik ging naar de garage, haalde mijn spullen van de motor en zocht Eddy op in zijn hotelkamer. Het bed was inderdaad gigantisch. We praatten nog even en ik besloot dat ik deze kerel kon vertrouwen. Ik plofte neer in het bed, luisterde nog een tijdje naar verhalen van Eddy’s jeugd – deze kerel zweeg geen minuut – tot zijn slaappillen eindelijk begonnen te werken (zonder kon hij niet slapen). Daarna viel ik in geweldig diepe slaap en dat duurde een halve dag.

Dit klinkt misschien als een rare keuze en dat had ik enkele jaren geleden misschien zelf ook gedacht. Maar hoe langer ik rondzwerf hoe minder zaken raar lijken.

IMG_20150108_132619Eddy was al wakker en gedoucht wakker toen ik eindelijk uitgerust terug tot leven kwam. Hij nodigde me uit voor ontbijt. Ik moest maar naar het casino komen als ik gedoucht was. Eddy trakteerde mijn ontbijt en vroeg me wat mijn plannen waren. Ik wou eigenlijk vertrekken die dag, maar wist nog niet zo goed waarheen. Eddy stelde voor dat ik nog wat langer zou blijven en dat hij me coaching zou geven tijdens het pokeren. Hij vond onze gesprekken enorm boeiend en zou het jammer vinden als ik al vertrok. Ik wilde geen geld meer uitgeven aan gokken en bedankte voor het aanbod. Eddy bleef een beetje aandringen en zei me dat geld voor hem niet van belang was. Hij wilde me beter leren pokeren en zou het pokergeld wel voor me betalen. Geen lening, gewoon een cadeau. De gesprekken die we hadden, mijn reisverhalen en het feit dat hij me poker kon leren waren voldoende voor hem. Ik moest het zelf maar weten. Daar zag ik geen graten in dus ik ging akkoord.

Later die dag gingen we lunchen. En toen kwam het eindelijk naar boven. Eddy was getrouwd. Met een man. Hij had het me niet willen vertellen, want hij dacht dat ik dan zeker niet in zijn hotelkamer had willen slapen en hij had geen ongemakkelijke situatie willen creëren. Hij verzekerde me dat het aanbod echt niet seksueel getint geweest en hij me als reiziger gewoon had willen helpen. Ik moest lachen en ik dacht bij mezelf dat de kans inderdaad reëel was geweest dat ik met voorkennis waarschijnlijk niet op zijn aanbod was ingegaan. Ik zei hem dat het geen probleem was en vroeg of hij nog verrassingen had. Geen enkele. We speelden die dag nog uren poker. De coaching van Eddy trok op niet veel en de dollars die hij in mij investeerde leverden niet veel extra’s op.

IMG_20150109_235805

Het werd laat en ik wou de volgende dag echt wel uit Vegas vertrekken. Ik wilde dus gaan slapen om een veilige rit te verzekeren de volgende dag. Ik mocht van Eddy nog een nacht blijven slapen. Ik moet toegeven dat ik er nog eens goed over heb nagedacht. Ik heb al vaker matrassen gedeeld met vrienden en vriendinnen zonder meer, maar dit was toch iets anders. Ik besliste uiteindelijk dat het feit dat hij homo was niet veel uitmaakte. Tijdens mijn leven on the road ben ik alleen maar goede mensen tegengekomen. Ik krijg altijd onvoorwaardelijke vriendschap en vrijgevigheid. Hulp niet aanvaarden van iemand gewoon omdat die homoseksueel is, zou een belediging zijn voor mezelf, mijn waarden, mijn anders geaarde vrienden en de wereld waarin ik wil leven.

Maar goed, genoeg daarover.

De volgende ochtend stond ik vroeg op en nam ik afscheid van Eddy. Ik vroeg hem hoe hij genoemd wilde worden, mocht mijn boek ooit geschreven worden. Hij heette niet echt Eddy. Eduard leek hem een goede naam. Maar hij verkoos de afkorting Eddy aangezien de setting Las Vegas was.

Ik denderde Sin City uit op weg naar een vriendin in Oceanside. Ik had gevraagd of ik een paar dagen bij haar mocht logeren. Om een of andere reden had ik zin om naast een vrouw in slaap te vallen…

IMG_20150111_064525